Mijn jetleg is verdwenen in de Tasmaanse zee. Vandaag heb ik Greg opgezocht. Een Aussie die ik vorig jaar in Costa Rica tegen het lijf liep. In San José deelden we een door hem meegebrachte sigaar uit Cuba en ons hartenzeer. Hij met zijn hoofd bij een dame uit Denemarken en ik met het mijne bij Cas, mijn eerste grote liefde. Samen de blues hebben schept een band.
Greg komt uit Perth, maar woont in Bondi te Sydney. Het is een surf-dude en vanaf zijn appartement heeft hij een million dollar view over de baai van Bondi Beach. Vanuit zijn achtertuin krijg je een ‘end of the world’ gevoel, als je langs de klif naar beneden kijken in de diep blauwe zee. Het is leuk om hem weer te zien, maar al snel wordt duidelijk dat we beiden verder zijn gegaan sinds juli vorig jaar en dat we elkaar niet zoveel meer te melden hebben.
We eten samen bij Thai Terrific. Er is een zekere spanning voelbaar. Toch zal er niets gebeuren. We geven elkaar een knuffel na het diner en weten dat we elkaar nooit meer zullen zien.
Bijpraten met Greg