Het is toch weer even wennen aan het leven van een backpacker in een dorm room. Je deelt je kamer met totaal onbekenden, met ieder zo zijn eigenaardigheden. Je hebt 0,0 privacy. Maar het heeft ook voordelen, het biedt een kijkje biedt in andermans keuken en dat je legt heel laagdrempelig contact met gelijkgestemden.
Ik deel kamer 51 met twee Canadese jongens, die leven op brood met jam en pindakaas (PB&J Sandwiches) en een Italiaanse schone, met bijbehorend sexy accent. Zij is duidelijk geïnteresseerd in mijn bovenbuurman in het stapelbed en, zo te zien, hij ook in haar. Vanmiddag zat hij heel gezellig bij haar op bed en bij mijn entree verstomde de conversatie en werd de afstand tussen hen onmiddellijk verdubbeld.
’s Nachts word ik wakker als mijn buurman de deur openzwaait en het licht aan doet. “Oh, sorry!”. “Geeft niets”, mompel ik slaperig, “lekker gestapt?”. Hij vertelt me dat zijn aanbidster uit Roma vermoedt dat hij homo is, omdat hij nog niets heeft geprobeerd na twee dagen! Hij heeft echter een vriendin thuis en ook al is hij onder de indruk van onze temperamentvolle kamergenote, hij is vastbesloten de op de loer liggende verlokkingen te weerstaan. Dit valt nog niet mee, geeft hij toe. Het zal mij benieuwen. Hopelijk ben ik nog lang genoeg in de buurt om er achter te komen….
Stapelbed in een hostel